Geen boek, geen les

Door Johan Goossens

Ik heb een collega die kent geen genade. Met de armen over elkaar staat ze in de deuropening van haar lokaal en controleert bij elke arriverende leerling of hij zijn boeken bij zich heeft. Als er ook maar één lullig schriftje ontbreekt, zegt ze kil: ‘Geen boek, geen les,’ waarna de leerling afdruipt, zich kleiner voelend dan een pissebed.

Op deze collega ben ik jaloers. Regelmatig kijk ik toe hoe ze hooghartig de ene na de andere puber weigert om uiteindelijk, met een kwart minder leerlingen, doodgemoedereerd haar les te beginnen.

Nee, dan de start van mijn lessen. Het joviale binnenkomen, het gegooi met tassen. En steevast de rij met smoesjes bij mijn bureau: ‘Maar ik had gisteravond juist expres mijn boek op mijn nachtkastje gelegd, maar vanmorgen heeft mijn zusje haar enkel verzwikt…’

Lees verder…